Fairlie We hebben Queenstown verlaten rond acht uur vijftien. Wolken en zon wisselden elkaar af. Regen in het vooruitzicht. Onderweg een mooie regenboog gezien. Mijn inspiratie is op een laag pitje gekomen. Het was weer zo overweldigend mooi dat de woorden bijna op zijn. Toch maar verder proberen. We hadden, neen ik had me voorgenomen om tot aan  Mount Cook te rijden. Het weer was niet echt mooi, maar misschien was het aan de andere kant beter... Onderweg werd het steeds donkerder en donkerder. Geen weer om een hond door te jagen. Toch zou ik tot daar rijden, weer of geen weer. We zijn er geraakt maar de berg was verdwenen.  Verslonden door mist, regen en wind, veel wind. Gelukkig dat mijn haar niet in mijn ogen kan vliegen! Van puur miserie terug gereden tot aan de afslag, 50 km verder, geen afstand hier. Koppig! Koppig! Koppig! Het had èèn voordeel: het stof van de auto was weggespoeld. Het had èèn nadeel: Reinhilde was not amused. Er waren kleine donderwolken in haar hoofd. Mijn uitleg was: " als je het niet probeert weet je 't niet, en nu we er toch zijn!..." De donderwolkjes verdwenen vlug. Mijn charme? Neen, het weer werd beter. De wind bleef, de regen verliet, neen wij verlieten de regen, die bleef hangen bij Mount Cook. Onderweg toch een kapel bezocht om mijn zondeke te belijden: de kapel van de "Good Schepperd", een stenen kapel die gebouwd is ter nagedachtenis van de pioniers van de streek. In normale omstandigheden heeft men hier, volgens de toeristische dienst, een  " marvelous view on the mountains ". Ja, als de wolken er niet zijn.  Taiwanezen waren er wel, terug met hun dikke fototoestellen. Ze achtervolgen ons. Verder dan maar.  Het klaarde op, de wind bleef maar duwen en trekken aan de auto. Niet te hard rijden, voorzichtig verder. Tegen dat we Fairlie naderden was de wind gaan liggen. In de verte zagen we rook, velden stonden te branden. Dat is hier de gewoonte, zo maakt men de velden klaar voor de winter. Stinkende rook! In New Zealand ? Onze B&B is om U tegen te zeggen. All Seasons Lodge, in het midden van no where, gelegen in de velden, gerund door een vriendelijke dame. Er zijn paarden, koeien, schapen. We mochten ze voederen. Het was nogal een zicht; Reinhilde boerin en ik, niet moeilijk, boer. Er was een spa. Geen drank maar een jacuzzi. We hebben van de gelegenheid dan maar gebruik gemaakt. We hadden toch niets anders omhanden. Het avondeten was ook hier. Soep, lekkere rode kool, broccoli, lamskotteletjes aardappel, maïskolven, en een dessert met ijs en cake. .  Reinhilde is ondertussen in slaap geraakt, terwijl ik aan 't verslag bezig ben. Nu kan ik schrijven wat ik wil. Ik zal ook maar gaan slapen, morgen naar Christchurch en dan... Stop niet aan denken. Reinhilde & Jos PS: ik heb onderweg nog een trui gekregen van merano en possum. Zacht en warm. Ik heb hem maar gekocht omdat Reinhilde me de oren van mijn kop ... enz. ... enz. ... PSS: dit is bijna de laatste aflevering van de NZ soap. Wait and see next episode.