Goed weer, dus... Vandaag, een open hemel na een regennacht, dus na het voortreffelijk ontbijt, naar de helikopterboeking. Zoals altijd bij goed weer moet men er vroeg bij zijn. Gisteren had men niet gevlogen wegens het slechte weer dus die mensen hadden voorrang. De eerstvolgende vrije plaats voor een vlucht was om 10 uur 15. We hadden nog 286 km voor de boeg en de vlucht alleen al duurde 30 minuten. " Het zal voor een andere keer zijn ", zei ik "Hopelijk in Queenstown, daar vliegen ze ook over de Mont Cook en we verblijven er twee dagen. Ondertussen kan jij gaan shoppen. Dat zal duurder uitvallen dan de helikopter." Verder dan maar. Onderweg in een 'stankstation' getankt want de eerste 85 km was er geen benzine beschikbaar. We zagen een bordje langs de weg: Viewpoint Foxglacier. Een onverharde weg leidde ons tot aan de parking. Tussen wondere bomen en struiken zijn we dan tot aan het uitzichtpunt gewandeld. Opnieuw mooi. "Kan er iemand een deel woorden opsturen, want we weten er geen originele meer te vinden om alles te beschrijven, met dank." Na een klein halfuur zijn we verder gereden tot Munro Beach. Door het Westelijk Regenwoud loopt een klein, verzorgd paadje van ongeveer een uur lopen tot aan de Beach. Hier was er toch ook een hangbrug zeker. Niet zo een lange als de vorige maar even wiggelwaggel. Vlug overgestoken, de zee riep. Soms zijn er pinguïns te spotten op deze lokatie.  De kloosterzusters van het dierenrijk waren waarschijnlijk naar de mis, we zagen er geen.  Maar hun habitat mag er zijn, rotsen, zand, keien, planten en zandvliegjes! Zandvliegjes zijn kleine kannibalen, ze weten er altijd de lekkere stukken vlees uit te halen, dus insmeren maar! Vervelende, bijtende vliegen! Terug in het woud zijn we veilig. Vogels fluiten ons toe. Waterdruppels vallen van de varens, mossen versmachten boomstammen! Ons laten ze met rust. Terugkeren over de wiebelende brug werd een alledaagse bezigheid, gewoontevorming. In de auto iets gegeten en terug verder, nog  200km! Eigenlijk vallen die afstanden goed mee. Auto's rijden er bijna niet. De wegen zijn in zeer goede staat.  Het landschap veranderd voortdurend  Onderweg is er zoveel te zien - en te stoppen ,foto's, foto's en nog een foto.  "Stop! Hier is het ook mooi. O, we zijn er al voorbij" Watervallen dan maar, of neen die mooie bergen ginds in de verte of hier dat mooie diepblauwe meer, Lake Wanaka, het kan niet op.  Ons hoofd draait 360 graden en nog zien we niet alles, we zullen er moeten mee leren leven, er zijn ergere dingen! Wanaka is een middelgroot - volgens de maatstaven hier - dorpje met 2500 inwoners. Bij èèn van die inwoners verblijven we nu: Black Peak B&B. Weer een vriendelijke ontvangst, een mooie kamer en alweer goed gaan eten. We zullen moeten afkicken. Reinhilde en Jos PS: t.a.v. JM uit Perk: op het zuider-eiland zijn er ook prachtige golfterreinen!