Hello followers, Opgestaan, ontbeten en weg, maar dan veel trager. Het ontbijt was weer onweerstaanbaar lekker. Huisgebakken brood door de gastheer, vers fruit, scrambled eggs, marmelade, platte kaas, ontbijtgranen enz. Daarna naar de Haruru Falls in de gietende regen, water boven en onder. Plezant om te filmen of te fotograferen is iets anders. Ik, Jos werd er moedeloos van. Gelukkig is er Reinhilde. Zij stelde voor om naar het Treaty House te gaan te Waitangi waar het vredesverdrag tussen de Britten en de Maori's werd getekend in 1840. Op hetzelfde domein bezochten we ook het Whare Runanga (gemeenschapshuis van de Maori's) en de Ngatokimatawhaorua (dit is ZONDER fouten geschreven) de vijfendertig meter lange Maori-oorlogskano. Het Treaty House is een bijzonder mooi voorbeeld van 19de eeuwse Engelse bouwstijl. Het Whare Runanga is van 1940. Koffie en een koekske en dan ... naar de dolfijnen!!! Nu moeten jullie weten dat het weer echt niet mee zat. De zee was wild, regen striemde en het waaide hard. De beste periode om de zee op te gaan. Maar onze reservatie was gemaakt, dus ... wijle weg. Na een tijdje hing ik over de reling, niet om te kotsen maar om te filmen. Golven die op en neer, links en rechts, boven en nog meer onder gaan. Water met teveel zout in, tegen de lippen, tegen de bril, tegen de camera en toch volhouden Hoe zot kan je zijn om toch maar een dolfijn voor de lens te krijgen. HET IS ME GELUKT OOK!!! Reinhilde had - spijtig voor de foto's - minder geluk, zij was niet zo gek om over de reling te hangen. Hole In The Rock is zoals het zelf zegt een gat in een rots. Het is een wereldberoemd natuurwonder. Normaal gezien vaart de catamaran er onder door maar dit was omwille van de wilde zee onmogelijk. Spectakel gegarandeerd. Hevige bootbewegingen, door wind en woelige baren is het Reinhilde toch gelukt om foto's te maken. De film zal iets meer bewogen zijn, Bij het terugvaren was het plots anders: rustig, kalm, zonnig. De lucht trok open. De Bay Of Islands liet plots zien hoe mooi ze is in de volle zon. De kapitein meerde aan in een van de schilderachtige baaien: Waewaetorea of zo iets. Het kan ook Urupukapuka geweest zijn. Al die namen uit elkaar houden is niets voor mij. We mochten uitstappen. Ik hoopte al dat de kapitein ons hier zou achterlaten maar Reinhilde zag dat niet zitten. Sommige onder de followers wel denk ik. Reinhilde kreeg haar zin voor de zoveelste keer!!! We vaarden terug naar Paihia, aten er iets en nu zit ik hier het verslagje te typen. Nog een opmerking wil ik er aan toevoegen, het eten. Dat zullen jullie wel zien als we nog naar huis willen komen. PS een quizvraagje: Geef de naam van de oorlogskano van de Maori's. Niet gaan terugzien hè!! PS 2: Geld uit de muur halen gaat hier veel sneller dan in België, het opdoen ook! Slaapwel, wij gaan nu inpakken en misschien tot morgen. Jos en Reinhilde.